Op deze bladzijde staat een verslag van de laatste rit(ten).
Als een verslag op deze bladzijde wordt verwijderd, dan is deze altijd weer terug te vinden in het 'Archief'.

Website

De website van de
DC-10 Sky Riders geeft een leuk beeld van de club activiteiten.

De inhoud van de website wordt gemaakt door de leden. Als iemand een leuk verhaal, een leuke foto of fotoserie heeft, dan kan deze uiteraard worden geplaatst.

In het archief is een overzicht te vinden van alle (bekende) ritten, inclusief foto's, het verslag en de route.

Naast de vaste club activiteiten kunnen leden ad hoc activiteiten op de website plaatsen. Hiervoor een kant en klaar verhaal opsturen naar de webmaster.

Meet & Greet rides kunnen worden opgegeven middels een e-mail aan de leden en aan de webmaster.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DC-10 Skyriders 2011-2019 ©

 

Vorige ritten/ evenementen

  • Brabant
  • Normandië
  • ww 2 toer
  • Friesland
  • Snertrit
  • Oliebollen rit
  • M&G WW 1
  • KNVB - VAR
  • Grunning
  • Bier rit

Een warm onthaal in Brabant
door Rein - 4 juli 2019

Het voordeel van zelf een rit organiseren is dat het aanrijden maar kort is. Dus na een tankbeurt van mijn nieuwe ros (ja, ik ben om er is een BMW, tweedehands) ben ik in een vloek en een zucht bij restaurant de Gouden Leeuw bij Zevenbergsche Hoek. De Deelnemersplaats waar we vele jaren geleden met Jeffrey een rit hebben gereden die we denk ik 7 keer hebben gerond. Dat gaan we dit keer niet doen.

Simon Kramer is de eerste na mij. Hij heeft in zijn vinger gesneden. Dat is beter dan een snee in je neus. De receptie helpt hem met een pleister. Ondertussen stromen de andere deelnemers langzaam ook binnen. Aanvankelijk had ik zorgen over het aantal deelnemers. Een week voor de rit maar 4 inclusief mijzelf. Maar de DC-10 Sky Riders laten je nooit in de steek, we komen op vandaag op 12 motoren. Opvallend, geen bijrijders.

De koffie wordt vlot uitgeserveerd en het appelgebak is keurig op tijd ontdooit. Stevige punt overigens. Brabantse gastvrijheid.
Wetende dat we een stevige rit voor de boeg hebben weet ik iedereen om kwart voor elf op de motor te krijgen. Op pad langs de zuidkant van de Biesbosch. Vandaag is een dag dat als je de jas en handschoenen aan hebt en de helm op hebt meteen wil rijden want tussenstopde temperatuur stijgt vlot richting de 30 graden. Er loopt al vlot een stroompje over mijn rug naar beneden. Dat stopt niet meer.

Bij het uitzetten van de rit kwam ik heel wat fietsers tegen. Maar op een doordeweekse dag en met deze temperaturen valt het mee. Ik krijg de indruk dat de meeste fietsers vandaag elektrisch ondersteund worden.

Mooi tempo, iedereen volgt goed. Richting het zuiden naar den Hout. Daar begint het bos en rijden in de schaduw. Zouden de deelnemers gezien hebben dat ik ze door een weggetje heb geloodst bij Teteringen wat alleen bestemd is voor bestemmingsverkeer? Ik denk dat ze meer onder indruk waren van die grote trekker die uit dat weggetje kwam en daardoor het bord niet gezien hebben.

Na Molenschot wijkt het bos en rijden we tussen de landerijen door. Brabant staat tussenstopbekend om zijn intensieve veeteelt. Ik kan niet zo heel goed ruiken maar je schijnt de varkens en kippenstallen goed op te merken. Waar ze hier ook heel goed in zijn is drempels in de dorpen leggen. Minder gastvrij naar motorrijders. Maar de zon schijnt en er zijn genoeg bochten.

Het zal een enkeling opvallen dat we motoren tegen komen in de andere richting. OK, ik geef toe. Ik heb een tanktastocht van Promotor gebruikt als basis maar dan in omgekeerde richting. Beetje origineel blijven.

Na een goed uur stop ik in de schaduw van de watermolen in Goirle. Drinken tegen de uitdroging bij deze hitte. En een dropje van Willeke. Dat is een goede gewoonte aan het worden, dat de vrouwelijke deelnemers voor een klein versnapering zorgen. Sandra doet dat ook altijd.

Na de tussenstop neem ik de groep mee over een weggetje voor vergunninghouders. Ik heb al jaren een vergunning maar weet niet waarvoor. Als straf zit er een gemene kuil bij een dwarsweggetje waar we om de beurt vol in de vering worden gedrukt. lunchZelf in de BMW comfort mode.

We rijden nu in het land waar mijn vrouw is geboren. In haar paspoort staat dat zij is geboren in Oost-, West-, Middelbeers. Ik ben er nog steeds niet achter welke van de drie. Wel dat het een bosrijke omgeving is. Het is goed dat we allemaal lekker in het motorpak zitten met handschoenen en helm op want de Eikenprocessierups is rijkelijk aanwezig dit jaar. Anders jeuk je de tent uit (oh, dat was het; bedankt Rein - red.).

Ik heb me enorm vergist in de ochtendrit. Die is eigenlijk veel te lang naar de lunch toe. Het is al goed na één uur en de maag knort. Ik weet dat er een paar deelnemers na de lunch af zullen haken. Voor Ton Rentier duurt het echt te lang en hij lost onderweg. Sorry Ton, mijn schuld. De rest is geduldig en rijdt lekker meer over de hobbels naar in den Bockereyder.

Schaduw en verkoeling op het terras. En ik heb nog nooit zo snel een uitsmijter voor lunchmijn neus gehad. Met een alcohol vrij biertje of twee voor de dorst. Heerlijk. En goed gezelschap.

Martijn en Hans Doorn moeten er echt vandoor. Martijn om boodschappen te doen en in te pakken voor de vakantie. Hans heeft ook een geldig excuus.

Luuk, Harry, Jaap, Wim, Willeke, Simon en Kees Kok volgen mij voor het laatste deel van de rit. Ik bied nog aan om vanwege de temperatuur de rit in te korten maar daar willen ze niet van weten.

De rest van de middag zou je in een prijsvraag kunnen vatten; hoe vaak zijn we de Belgisch-Nederlandse grens over gestoken? Zelfs thuis met de route op de computer raak ik de tel kwijt. Bij Baarle Nassau- Baarle Hertog is het een chaos. Ieder plotje grond is weer een ander land. Mijn geordende geest schreeuwt om dit een keer recht te trekken. Vreemd genoeg hebben ze er zelf geen probleem mee hier. Je moet denk ik wel Belgie Nederland goed opletten waar je hier tankt of drank/ sigaretten koopt want de accijns in België is laag en in Nederland hoog. Waanzin.

Op de (rechte) Baarleseweg naar Meerle kom ik er achter dat cruise control een prachtige uitvinding is om ook de rechterhand af te koelen in de rijwind.
In de verte zie ik de toren van de grote kerk in mijn thuis stad. Langs Galder (van de filemeldingen) naar Ulvenhout. Een rondje door het Ginneke en langs Sint Anna Bosch (ook bekend van de files op de snelweg) naar Molenschot. Keuze uit twee kroegen om verkoeling te zoeken. De eerste dan maar.

Volgens Harry heb ik een rode kop van de hitte als ik mijn helm afzet. Kan kloppen, voor mijn gevoel zijn mijn hersenen gekookt. Harry gaat direct op huis aan. Ik laat hem beloven onderweg toch vooral te drinken.terras

Wij nemen op het terras nog maar weer een alcohol vrij biertje. Jaap vraagt zich af of hij dat ook kan brouwen. Volgens hem kost dat nog heel wat moeite.
Tijd om om huis aan te gaan na een mooie rit, al zeg ik het zelf. Nog 6 minuten en ik kan het ros op stal zetten.

De foto's staan weer in een album en het routebestand is te downloaden in gpx-format.


 

 

 

Buitenland rit 2019 - Normandië
door Luuk - 26 juni 2019

Dit jaar was het 75 jaar geleden dat D-day in Normandië plaatsvond. Ron had al twee jaar gele-den het idee geopperd om dit evenement van dichtbij mee te gaan maken tijdens de buitenland rit van 2019.Hotel

Het was wel zaak om twee jaar geleden al meteen te beginnen met het zoeken naar een hotel. Dat bleek nog niet mee te vallen, want veel hotels hadden toen al geen kamers meer beschikbaar. Uiteindelijk hebben we twee jaar geleden een hotel geboekt dat nog niet eens gebouwd was en dit hotel, het Balladins Caen Mémorial, had nog maar 23 kamers beschikbaar.

Vandaar dat de inschrijving op de buitenland rit al vroegtijdig werd geopend en de 23 kamers waren snel bezet. Twee deelnemers op de reservelijst was toen het resultaat.

Ron heeft zich verder met de reservering bezig gehouden en informatie ingezameld over de festiviteiten. Een van de meest in het oog springende activiteiten was DAKS (Dakota’s) over Normandy, waarbij een grote groep Dakota’s en C47 Skytrain’s vanuit het Engelse Duxford naar Caen ging vliegen. Een aantal van deze vliegtuigen zou ook parachutisten meevoeren, die in de buurt van Caen gedropped zouden worden.

Zelf ben ik bezig gegaan met het uitzetten van de routes en dat bleek nog niet mee te vallen. Uiteindelijk zijn er diverse heen- en terugritten uitgezet: via de General Patton Point du Hocroute, langs de kust en door het binnenland. De rondritten waren gedeeltelijk gericht op D-day: de invasie stranden, de ww2 overblijfselen in het noordelijk deel van Normandië en een rit door de zak van Falaise. Ook waren er twee routes uitgezet, die los stonden van D-day: een rondrit langs het riviertje de l'Orne en een rit naar de Mont St. Michel.


In april zijn we met een groep naar Normandië gereden, om zo de uitgezette routes uit te proberen en te kijken of het hotel er al stond. En het hotel stond er: lekker modern en veel parkeergelegenheid. Een onderzoek naar de beschikbare restaurants leverde zeker vier restaurants binnen loopafstand op. Uiteindelijk hebben we twee restaurants besproken voor dinsdag en woensdag, zodat ook dat geen problemen op ging leveren. Ook hebben we de Dropzone bij Ranville gezocht en gevonden. Deze dropzone werd uiteindelijk overigens niet gebruikt.

Op zondag 2 juni ging een grote groep SkyRiders op pad naar Normandië. Deze rit liep via Luxemburg en de General Patton route. Deze route kende drie etappes en de La Coupoleaankomst in Caen was dus voorzien op dinsdag. De eerste en de derde dag waren schitterend; de tweede dag was mooi, maar niet spectaculair vanwege de enorm grote agrarische gebieden.

Op maandag gingen de meesten op stap. Een groep ging via de kust en
dat bleek een goede keuze te zijn, want iedereen was enthousiast. Een andere groep is rechtstreeks naar Saint-Omer gereden, om daar het museum "La Coupole" te bezichtigen - een WW2-museum in een gigantische voormalige V2 fabriek. De volgende dag ging de rit naar Caen. Andere SkyRiders hebben ook hun weg naar Caen gevonden en dinsdagmiddag was iedereen “geland” in het hotel.

Woensdag gingen de meeste SkyRiders richting de kust, om daar de restanten van bunkers en kanonnen te bekijken of musea en begraafplaatsen te bezoeken. Het bleek erg druk te zijn en het was zo hier en daar ondoenlijk om veel te zien. Zo was de Amerikaanse begraafplaats bij Omaha Beach bijna onbereikbaar. Niettemin een aparte dag, zeker voor de mensen die Normandië nog niet eerder hadden bezocht.

En dan was er natuurlijk ook nog het droppen van de parachutisten. In het originele plan zou dropzone “N” bij Ranville worden gebruikt, maar deze werd een paar dagenParachutisten uit een DC3
voor het evenement omgeruild voor dropzone “K” bij Sannerville. Even zoeken dus.
Al vroeg in de middag werden er parachutisten afgeworpen vanuit enkele militaire vliegtuigen. Een mooi gezicht, maar de parachutes waren van een oud ontwerp en waren nagenoeg niet bestuurbaar. Meerdere para’s misten daarom de dropzone, maar er was ruimte genoeg. Voor deze para’s wel weer een stuk verder lopen.

De DC3’s en C-47’s zouden rond 16:00 uur hun parachutisten afleveren. Dat werd vanwege het slechte weer in Duxford uitgesteld. Sommigen wilden blijven wachten, maar een aantal is vervroegd teruggegaan naar het hotel. Uiteindelijk zijn vanaf 18:30 uur de Dakota’s boven de dropzone aangekomen en uiteindelijk bleken maar 12 Dakota’s parachutisten te vervoeren. De andere Dakota’s zijn rechtstreeks naar het vliegveld in Caen gevlogen. Toch was het een indrukwekkend evenement, dat het wachten zeker waard was.

Gelukkig hoefden we niet naar een restaurant te zoeken, want dat was al gereserveerd. Alleen moest het tijdstip wel een paar keer aangepast te worden.

Op 6 juni was het een drukte van jewelste. Op deze dag was het vliegveld van Caen Zak van Falaisegesloten, vanwege het bezoek van president Trump. Hij kwam de 75-jarige herdenking van D -day bijwonen. Bijna het hele gebied langs de kust was afgesloten voor het verkeer en het was ook moeilijk om vanuit het hotel weg te komen. Peter had zich laten informeren en had snel een route gemaakt om in zuidelijke richting weg te komen. Aansluitend werd door velen de rit door de zak van Falaise of de rondrit langs het riviertje de l'Orne gereden. Ook een combinatie van deze twee routes was mogelijk. Mooie wegen door een mooi gebied en aan de vrolijke gezichten te zien, was het een mooie dag geweest.

De volgende dag konden de DC3’s nog worden bekeken op het vliegveld van Caen. Hiervoor konden online tickets worden besteld en diverse SkyRiders, waaronder Dakota's in Caennatuurlijk Ron, hebben dit gedaan. Indrukwekkend en zo af en toe werden de motoren gestart en dat geeft een schitterend geluid.

Velen besloten om die dag huiswaarts te keren en velen waren al vroeg uit de veren om vroeg thuis te zijn. Het was wel een erg regenachtige dag en dan ik zo’n lange rit geen pretje.

Zelf ben ik met Paul en Kees met de boot overgestoken naar Portsmouth om daarna verder te reizen naar Ierland. Naar de haven van Oustreham (aan de kust bij Caen) in de stromende regen; verder geheel droog gereden.

Kortom: het was een leuke en zeer aparte buitenlandrit. Ik hoop dat iedereen genoten heeft en er nog lange tijd van na kan genieten.

De foto's staan weer in een album en ook de routes zijn beschikbaar in gpx-format.

 

SkyRiders in Normandie

 



Mei rit - WW2 Memorial Operation Market Garden
door Luuk - 30 mei 2019

Deze rit werd gereden op dinsdag 28 mei 2019, de dag dat het openbaar vervoer staakte en er veel files werden verwacht.Op de veerboot

Bij het ontwaken die ochtend hoorde ik de regen op het dak roffelen. Dat wordt dus een fijne dag: in de regen in de file staan! Maar meestal valt het in werkelijkheid allemaal wel mee en zo ook deze keer. Het was vrij rustig op de weg en dan ook geen meter file gehad. En de regen was niet noemenswaardig.

Veel SkyRiders hadden blijkbaar zin in een mooie rit en ruim twintig motoren stonden te pronken aan de start.

Na het nuttigen van de koffie met appelgebak werd het tijd om de motoren aan te trappen. Al snel werd de pont over de Maas bereikt om over te steken naar Oijen. Dan verder langs de Maas in oostelijke richting naar Grave. Wat een ongelooflijk mooie rit.

Maar we mochten nog verder langs de noordelijke oever van de Maas. Langs het bevrijdingsmuseum in Groesbeek en dan even gestopt bij het "Canadian War Cemetry". Indrukwekkend! Dan verder over landelijke weggetjes naar Nijmegen en dan over de Waalbrug naar Lent. Om bij restaurant De Altea te komen, moeten we nog een nieuwbouw wijk door. De weg langs de Waal is sinds een paar jaar verboden voor gemotoriseerd verkeer.

Het restaurant ligt mooi aan de Waal en de uitsmijters en kroketten op brood vonden gretig aftrek. Na de Canadian War Cemetrylunch weer verder langs de Waal naar Andelst en dan noordelijk naar Randwijk. Langs de oevers van de Neder-Rijn richting Arnhem. Dan een stukje "creatief door Arnhem" en dan in noordelijke richting naar Oosterbeek.

Er werd nog een bezoek gebracht aan de Airborne begraafplaats en dit was wederom indrukwekkend. Dan verder in oostelijke richting naar Wolfheze, waar een monument staat ter nagedachtenis aan de landing met zweefvliegtuigen tegen het einde van de oorlog.

We lagen wat achter op schema, dus werd besloten om deze rit in Wolfheze te beëindigen. Nog een uurtje naar huis rijden en nog steeds zonder file.
Peter had er weer een schitterende rit van gemaakt en ik sta er nog steeds van te kijken hoeveel schitterende wegen Nederland rijk is.

De foto's staan weer in een dia-serie en ook de route is beschikbaar in gpx-format.

 

 

 

 

April rit - Friesland
door Rein - 05 mei 2019

Meer op de kalender dan op gevoel of weersvoorspelling heb ik vanochtend de voering uit mijn motorpak gehaald. Ik kan mij menig Koninginnedag herinneren dat wij massaal van de warmte genietend naar de hoofdstad togen om in het Vondelpark en de Jordaan andermans overbodige spullen te gaan kopen. Of dat twee koninginnen geleden een bonte stoet aan het bordes van paleis Soestdijk langs trok onder een straal blauwe hemel.Beach club Lemmer
Maar nu wij een Koning hebben en we zijn verjaardag drie dagen eerder vieren is het niets met dat weer. Vandaag niet maar ook op zijn verjaardag niet. Het is droog maar de temperatuur komt niet boven de 12 graden uit. En dan moet je nog goed opletten ook want hij schommelt vaker rond de 10-11 graden. Genoeg over het weer gezeurd.

Op naar Lemmer. Het is meivakantie en er staat voor mij geen enkele file onderweg. Zo doorrijden. Kan ik ook al niet over zeiken. Voorspoedige rit en veel te vroeg kom ik op een vrijwel leeg parkeerterrein. Een eenzame gele GS van Jos staat er al. De voorrijder en de ‘voorzitter’ zijn er, het quorum is aanwezig. Jos en ik zijn een beetje geschrokken de afgelopen dagen want er hebben zich 28 deelnemende motoren aangemeld en 3 bijrijders. Dat is een record voor een openingsrit. Alle dames van Friesland zijn aan het appelschillen gezet en heel Friesland bakt is ingeschakeld om Beachclub Lemmer van Appelgebak01voldoende appelgebak te voorzien. En door een misverstand heeft Jos het personeel een half uur te vroeg opgetrommeld. Het voordeel daarvan is dat wij al meteen koffie hebben. En appelgebak met of zonder slagroom. En een vrolijk lachende dame in de bediening.
Rond 10 uur meldt zich een gestage stroom deelnemers. En deelneemsters want Liesbeth is er bij en Cooky. Die laatste heeft haar zoon van 8 meegnomen en gaat kijken hoe lang hij het uithoudt achter op de motor. Tot vandaag nog nooit langer dan een uurtje achterop bij Mama.
Vandaag twee dames achterop. Maarten van der Poll en Hans Bakker hebben de respectievelijke echtgenotes bij zich. Het is een mooi weerzien van motorvrienden na de winter. Veel bij te praten en ook kijken wie er een nieuwe of andere motor heeft.

Tegen 11 uur wordt het tijd om weer naar buiten te gaan en op te zadelen. Naar verluid heeft een enkeling bij het aanrijden een klein buitje gehad. Op de diagonaal Breda - Lemmer was het droog overigens. En in Lemmer is het bewolkt maar droog en 10 Gaasterlandgraden. Een lang lint komt op gang en begeeft zich westwaarts langs het IJsselmeer. We zijn hier in Gaasterland een glooiend en bosrijk landschap in het westen van Friesland. In mijn herinnering waar de mannen van de Discus zich ophielden als ze zich niet met hun vliegende schotel elders bevonden (naar de boeken van Ruurd Feenstra en Bert Benson). Lekker rijden op mooie wegen. Kronkelend over dijkjes en inderdaad wat reliëf.  Best lekker om er aan het begin van het seizoen weer in te komen. Waar ik overigens niet aan kan wennen zijn de plaatsnamen in twee talen. Dat zie je maar op een paar plaatsen in de wereld. En meestal komt dat door een dwars volkje in een land. Neem nu dat kleine dorpje in Gallië.
Bekend fenomeen, als je wat achter in de het veld zit is het tempo hoger. Ik kan daar wel aan wennen. Meestal zit ik meer voorin "the pack" en dan verveel ik me soms. Overigens blijft de les om met een lijnmotor niet achter een boxermotor te rijden. Als Grote Pierdie het gas loslaat staat hij direct stil door de compressie. Die Pan van mij blijft maar rijden en ik moet dan snel een paar versnellingen omlaag klikken om ook zonder rem vaart te minderen. 
Na een klein uur stoppen we even om bij het monument te kijken waar Grote Pier de Hollanders in de pan heeft gehakt. Geen onbekende stek voor de Sky Riders. Ik heb het nog eens opgezocht (Wikipedia), lekkere jongen die Grote Pier. Maar ik weet niet wat ik zou doen als mijn vrouw en veel dorpsgenoten door de vijand worden vermoord. Hij nam er geen genoegen mee en heeft zijn wraak wel genomen. Tot ver buiten Friesland.
De route is simpel, we maken een omtrekkende beweging rond de Fluessen (zie ik op de kaart). Heeft Jos mooi in elkaar gezet. In Hindeloopen kun je zien dat het seizoen nog niet erg op gang wil komen. Een paar kleumende Duitsers en lege Horeca. Voor ons ook nog geen reden om te stoppen. Dat doen we in IJlst, bij het wapen van IJlst. Een Wapen van IJlstware overval met ruim 30 man/vrouw en een kind.
De hele familie is opgetrommeld in de bediening. Ik moet zeggen dat ze redelijk snel de uitsmijters, omeletten en ballen gehakt op weten te dienen. Al zal Gert daar anders over denken. Het lijkt heel even dat ze hem zijn vergeten. En misschien waren ze de kaas ook vergeten in zijn omelet. Tussen het happen door wordt er ruim bijgepraat over familie, werk of pensioen. Gezellig weer met al die motorvrienden en vriendinnen. Ik mag het dan op de motor net niet warm hebben hier binnen met zijn allen krijg ik wel een warm gevoel.
Afrekenen kunnen ze ook vlot zodat we weer op pad kunnen. Die kleine man van Cooky is er nog steeds bij en kiest er voor om bij een echte motoragent in burger achterop te gaan. Bij de leader himself. Zo trots als een pauw! Een aantal niet nader te noemen deelnemers (volwassen mannen) haken al wel af. Daar kun je wat van vinden maar ze waren er wel op die kille dag eind april.
De rest trekt rond Sneek in de richting van Akkrum. Naar dit dorp hebben ze een zeiljol genoemd. Prachtige jeugdboot. Ben ik ooit nog eens Antilliaans kampioen in geweest (12 deelnemers), die beker moet ik nog ergens hebben.Joure
Naar het zuiden tussen de Terhornsterpoelen en het Sneekermeer door. Langs de Terkaplesterpoelen. En dwars door Joure heen. Ik verwacht ieder moment dat Hein de hoek om komt maar die woont hier niet meer. 
Langs het Tjeukemeer verlaten we Friesland en zijn alle plaatsnaamborden alleen nog in het Nederlands. We vervolgen onze weg dwars door het natuurpark de Weerribben. Vandaag alleen maar nette motoren met dempers dus geen geluidsoverlast. Wat een prachtig stukje natuur is dit. Puur genieten op de motor.
Vandaag tijdens de rit geen stoplicht gezien. Maar in dit deel van het land is er een ander fenomeen waar je geen controle over hebt; bruggen in vaarwegen. En die gaan open voor recreatieverkeer. Nu zijn wij dat ook maar er wordt voorrang gegeven aan toeristen die langer in de regio verblijven en dus meer geld spenderen. En dus staan wij voor de zoveelste keer vlak voor het einde van de rit voor een opgehaalde brug in de Wetering. De mensen op. De bootjes zijn tamelijk relaxt. Misschien kan ik dat ook wel, motor af en lijdzaam wachten. Gelegenheid om met de helm op naar elkaar te Geertien in Muggenbeetschreeuwen over hoe leuk we het hebben.
Een kilometertje verder arriveren we bij Geertien in Muggenbeet, het einde van deze prachtige rit. Binnen is het warm en gastvrij. Nog een kopje koffie of warme chocomelk. En die jongeman Jeroen, die heeft de hele dag meegereden. Wat een topper. Een Sky Rider in de dop. Mede aangemoedigd door Jos en de andere deelnemers.
Bij het vertrek leer ik van Hans Doorn dat je ook een motor tweedehands kunt kopen om te kijken of je het iets vindt. Een super lange proefrit zeg maar. Ik dacht eerder aan huren of lenen om daar achter te komen. Jos voegt mij toe dat het een kwestie van geduld is voordat iedereen op een BMW rijdt (vrij naar Rowwen Heze). In mijn geval meer een kwestie van geld alhoewel. De prijzen van de R1200 RT op internet mij niet tegenvallen. Vreemd genoeg is die motor lager dan de GS en lichter dan de Pan. Het onderzoek waard.

Nu nog even naar huis. Bij Emmeloord kom ik een paar andere motorrijders tegen en ook verkeersontregelaars bij de oprit van de A6. In een clubje van 5 motoren rijden we richting het westen. Bij Almere verwacht ik dat we opsplitsen maar de situatie is gewijzigd en volgens mij draaien er een paar de verkeerde afslag de A27 op. Ik geef gas en laat ze achter mij.


Wat een mooie rit, nog leuker als het een paar graden warmer is en de zon schijnt.

Foto's zijn helaas niet beschikbaar (wie heeft er foto's?), maar de route is weer te downloaden in gpx-format.

 

 

 

Snertrit
door Evert - 23 maart 2019

Het was even wennen een snertrit eind maart. Normaal gesproken is het rot weer, koud, regenachtig, beetje sneeuwresten. Dat was de oorspronkelijke datum ook zo. Dus uitstel tot 23 maart.Keukentrap toespraak

Het was ook even wennen, een snertrit zonder captain Ron. Ziek, zwak misselijk. Kan gebeuren maar eigenlijk niet op de dag dat ons motor seizoen feitelijk begint.
Het was ook even wennen zonder de vaste kok door de jaren heen van onze overheerlijke snert. Cees is er helaas niet meer, heeft een mooi plekje in de hemel, zeker en vast.

Misschien mede door het prima weer, 12 graden bij vertrek oplopend tot circa 15 graden. Er waren meer dan 50 aanmeldingen, alleen Simon ontbrak bij de start vanwege een kapotte accu. Halverwege dankzij ANWB en Motoport Almere toch nog aangehaakt met zijn imposante Ducati Diavel. En ze kwamen weer van heinde en verre. Mooi toch die trouw  en het was de 20. editie alweer.

Captain Ron dus ziek, co-Evert hield het praatje vooraf en rond half 12 zette de stoet Tussenstopzich in beweging voor een tocht uitgezet door chef routeplanner Martijn. Een juweeltje weer door de bossen rond Ermelo/ Putten en Garderen en het buitengebied van Kootwijkerbroek en Stroe waar naast prachtige optrekjes ook de vrije uitloop kippen liepen te scharrelen.
Bij parkeerplaats van de Zeumerense Plas was de dropjes stop, zonder Sandra. Echter anderen namen haar taak over.
Ruim twee uur na vertrek werd Ermelo weer bereikt voor een kop dampende snert, gekookt door chef kok Roy van De Rimboe, helemaal TOP!

Dank een Martijn, Marijke voor de taarten en dames die mee hielpen in de keuken!
Op naar de 21. editie, wanneer? Toch weer laatste zaterdag januari 2020 of toch maar maart?

Gezellig

De foto's staan weer in een album en ook het routebestand is beschikbaar.

 

 

 

 

 

 

Oliebollen rit - Tussendoortje
door Evert - 12 december 2018

Er zijn ook in de donkere winterse tijden van die dagen dat je tweewieler je met trieste ogen aankijkt: van komt er nog wat! gaan we nog iets doen? Vertrek uit Ermelo

Snel de weersprofeten geraadpleegd en ja hoor woensdag de 12. van de 12. waren er lichtpuntjes in de duistere hemel.
Niet al te warm, klein nachtvorstje van te voren, maar geen neerslag en dus ..... de brommer kon de schuur uit, tank vol en op naar Ermelo waar Fineke & Evert de koffie op temperatuur hadden en de lokale oliebollenboer rond 10.00 uur zijn bolletjes uit het spetterende vet haalde.

 

 

Veertien dapperen gaven gehoor aan de wens van hun brommende vriend en na de hete koffie plus de warme oliebol werden de zadels beklommen om o.l.v. chef navigator Martijn een prachtige route te rijden. drop

Langs de Zwarte Boer/ kasteel Staverden/ Elspeet/ Vierhouten en Oene werd de IJsseldijk bereikt. Het water staat inderdaad nog laag. Na een kort dropstop (Peter had drop meegenomen) werd via Hattem (waar Jan langs zijn tijdelijke villa reed) het beroemde dorp Zalk bereikt, waar Klazien uut Zalk vroeger haar kruidentuin bestierde. Klazien is inmiddels in de hemel, maar cafe De Oase is er nog. Smullen onder meer van de lokale Boffert.

 

 

Vertrek uit Zalk

Met gevulde magen werd via Kamperveen/ Noordeinde/ Elburg/ Nunspeet en het Zandenbos langs kronkelende weggetjes Ermelo weer bereikt.
Kortom ene mooi tussendoortje en onze brommende vrienden kunnen weer voor even de schuur in!

Het routebestand is weer beschikbaar in gpx format en de foto's staan weer in een album.

 

 

 

 

 

 

 

WW1 Memorial Tour
door Ron - 18 november 2018Begraafplaats Passendale

Een paar dagen voordat het precies 100 jaar geleden was dat de wapenstilstand van de Eerste Wereldoorlog intrad, opperde Peter van Berkel het idee om voor deze bijzondere gelegenheid een driedaagse tour langs de slagvelden van weleer te maken.

Het was kort dag wat betreft de organisatie, maar toch kwam er op 13 november om 10.00 uur in de ochtend een Skyrider splintergroep van vier man samen bij de Shell in Numansdorp. Harry Postema, Paul Laroy en Ron Vader voegden zich daar bij Peter.

Via een mooie route binnendoor bereikten we de eerste te bezoeken begraafplaats bij Passendale. Dat dorp werd in de oorlog totaal verwoest en op deze prachtig onderhouden Tyne Cot Cemetery zijn bijna 12.000 man begraven en worden de namen weergegeven van nog eens ruim 33.000 vermisten. Hier en op de meerdere andere oorlogsplekken die we bezochten, konden we niet anders dan hoofdschuddend rondlopen. In Ieper had Peter een prima hotel Biergeregeld vlakbij de Grote Markt, met parkeerplek voor de motoren. Het Belgische bier smaakte heel goed! 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op de tweede dag was het wederom prachtig weer en reden we noordwaarts richting Nieuwpoort. Links en rechts van de weg wemelde het van de begraafplaatsen en monumenten. Onderweg stopten we bij Brooding Soldier MemorialLangemark om het indrukwekkende Canadese Brooding Soldier Memorial te bekijken.
Vlak daarbij was een grote Duitse begraafplaats met 44.000 slachtoffers, grotendeels in massagraven.
In Diksmuide aan de IJzer ligt de goed geconserveerde Dodengang waar we in de loopgraven om de haverklap omver werden gelopen door uitgelaten schoolkinderen.
In Nieuwpoort koffie en daarna sloeg het weer om. We dachten aan tijdelijke zeedamp, maar de mist bleek hardnekkig en ook de volgende en laatste dag bleef dat zo. Koud en vochtig, maar de reis bleef boeien.

 

 

Het ‘Museum aan de IJzer’ in Diksmuide wilden we eigenlijk voorbij rijden, maar bleek ook een tentoonstelling over de inzet van vliegtuigen in de Eerst Wereldoorlog te herbergen, dus……. Het bleek een mooi museum, met ruim 20 verdiepingen in een toren. Toen we eenmaal tot de 5e met de vliegtuigen Talbot housewaren afgedaald zat de tijd erop en werden we daarbuiten gestuurd! ’s Avonds om 20.00 uur nog de ‘LastPost’ in de Menenpoort meegenomen.

De volgende morgen hebben we eerst de rest van de route afgemaakt, deels over de natte kasseien met herfstbladeren. De tocht werd afgesloten in een militair tehuis tijdens de oorlog, het fameuze Talbot House in Poperinge, alvorens koers naar huis te zetten.

 

 

 

De tour was meer dan de moeite waard en er zijn nog vele plekken die we nog graag hadden willen bezoeken. Wellicht volgend jaar onderweg naar WW2 in Normandie..?

Peter, dank voor de organisatie en de routes!

De foto's staan weer in een album en de route is beschikbaar in gpx-format.

route ww1

 

 

Slotrit - KNVB: VAR
door Rein - 18 november 2018

Dinsdag 30 oktober, een warm droog jaar komt ten einde. Maar niet op deze dag. Voor de slotrit van de DC-10 Sky Riders hebben de weergoden net die dag veel regen in de voorspelling. Zoveel dat Evert er toch ietwat zenuwachtig van wordt. Ook door de wind die men daarbij in gedacht heeft. De dag ervoor blijkt de voorspelling aangepast te worden en lijkt het minder erg. En we zijn geen watjes. Dus het gaat door. Dorpskamer Ermelo

In de voorgaande dagen ben ik al wel benaderd of het verstandig was om te gaan rijden. Mijn commentaar is dat de meerdaagse weersvoorspelling onbetrouwbaar is en dat uitstel of afstel door gemaakte afspraken met Horeca en KNVB verplichtingen schept.

En ik heb weer eens gelijk gekregen. Want op de ochtend van de 30e is het nog steeds droog!
Daarom op tijd met warm ondergoed, binnenvoering en dikke handschoenen op pad naar Ermelo. Want de temperatuur is lager dan we gewend waren, graad of vier vijf. Met een slotje handvat verwarming erbij goed te doen.

De andere weggebruikers hebben zich ook niet laten ontmoedigen met hun vierwielers. Daarom mag ik door ruim 20 km file heen ploegen. Wel met een glimlach op mijn gezicht want ik blijf rijden. Zodoende ruim op tijd bij de Dorpskamer in Ermelo. Daar tref ik Wim Oranje en Nico van der Laan al aan de koffie met obligaat appelgebak. Doe mij ook maar een flinke kop koffie met gebak. Ik zondig tegen het dieet in. Weet nog steeds niet wat Nico zit te pielen met een GoPro en een batterij.

In rap tempo daarna komen er nog ruim 20 andere Sky Riders aangereden. Volgens mijn lijstje moeten het er 28 worden! Toch nog een paar afvallers door startproblemen (Paul) of toch watjes (ik zal ze niet bij naam noemen). En wat ook niet onvermeld mag worden is dat Luuk en Kees samen met de auto zijn gekomen. Dat zijn halve watjes dan?

Ten behoeve van de lunch moet ik nog wel even € 10, p.p. innen. Je doet vooraf een verzoek om met biljetOnderweg keuze te pinnen. Toch weer briefjes van 20 en zelfs 50 moeten wisselen. Maar het kwam goed. Geeft toch weer aan dat motorrijders niet allemaal even goed lezen.

Bijzondere gast vandaag is Jos Lakerveld. Wie van ons heeft er niet van hem veel geleerd met VRO. Gedurende de dag smeed ik met hem een plan voor het komende seizoen. Daar ga ik jullie eerdaags een voorstel voor doen. 
Als je Jos bijzonder beschouwt, omdat hij bij de eerste en laatste rit van dit seizoen aanwezig is, dan ben ik dat ook. Het is er tussendoor dit jaar niet van gekomen om er bij te zijn voor mij. En daarom is het een goed weerzien met veel leden.

Tijd om op te zadelen, het is alweer half twaalf. Martijn wijst de weg. Het is nog steeds droog en opgewarmd naar 7 graden! Vraag me niet hoe de rit ging, dat staat nog wel op de site of in de track van al die navigatie van de verschillende motoren. Wel weet ik dat de Veluwe al mooi aan het verkleuren was. De zwijnen hebben de bermen lekker omgeploegd op veel plaatsen.

Laten we zeggen met een grote boog richting Apeldoorn en daarna via het park Hoge Veluwe naar de rivieren zijn gereden. TussenstopHet lukt heel lang om het hele lint bij elkaar te houden. En toch zie ik na de plas/ rookpauze nog maar één motor in mijn spiegel. Ongeveer 10 motoren kwijt. Achteraf blijkt dat Wim Oranje met panne is blijven staan. Bij het begin van de winter al accuproblemen. Kan je nu niet meer overkomen Wim. Gelijk een nieuwe kopen. Hij heeft met hulp van de ANWB zich later bij de KNVB weer aangesloten bij ons.

Toch besloten om met nog maar 1 motor in mijn spiegel te stoppen. Alles voor mij rijdt door inclusief die ene motor. En daar sta ik dan in mijn eentje. Er flitst van alles door je hoofd. Want het duurt geruime tijd voordat ik Jos aan zie komen. Met een rits motoren in zijn spoor. We gaan gezamenlijk weer rijden. Al heb ik geen idee waarheen want voor mij is niets te bekennen.
Achter mij zie ik de boel weer stil houden. Blijkt dat er iemand is die wel de rit in zijn navigatie heeft en weet dat we af moeten slaan langs het spoor. Henk, onze nestor, haalt mij weer op en gezamenlijk gaan we verder. Het duurt best lang voordat we weer aansluiting weten te vinden met de kopgroep.
Wat dit laat zien is dat we toch regelmatig, ook voor de ouder rotten, nog eens de regeltjes door moeten nemen. Want als je de achterligger niet meer ziet dan moet je stoppen bij de volgende afslag. Als iedereen dat doet dan zijn we snel weer bij elkaar.

Ergens in mijn achterhoofd is opgeslagen dat iemand ooit die regeltjes heeft opgeschreven. Ook over baksteen gewijs rijden en de voorrijden niet inhalen. Weet alleen niet waar ik die regeltjes heb. Als iemand ze in zijn archief nog weet te vinden dan hou ik mij aanbevolen. Kunnen we ze nog eens met iedereen delen aan het begin van het seizoen (Gewoon even kijken op onze website "Foto's en video's" tab: "Rijden in een groep" - red.).

Nu we weer rijden slingeren we door dorpjes en is het zeker goed dat iemand de rit heeft. En dan zijn we bij de rivieren en kunnen we even los langs de rivierdijk. Beschaafd want allemaal gedempte uitlaten, toch?Aankomst

Na Wijk bij Duurstede trekken we het binnenland weer in. Daarmee zijn we ook weer in het groen. We rijden Zeist binnen en voor mijn gevoel ook weer uit. Het complex van de KNVB ligt natuurlijk niet midden in het dorp. Wordt netjes op de ANWB borden aangegeven. Bij de oprit staat Paul Laroy op ons te wachten. Hij heeft de auto genomen om met de lunch toch bij ons te zijn.

Er is nog wat verwarring waar we moeten zijn. Want Evert neemt ons direct mee naar de VAR in de veronderstelling dat de lunch daar geserveerd wordt. Als we de jassen uit hebben en ik mijn helm in een locker heb opgeborgen blijkt dat we elders moeten zijn. Geeft niet, een mooie wandeling over het complex naar het gebouw van het restaurant. Maar ook daar is de lunch niet. Die was. Toch bij de VAR maar dat wist niemand. Hij komt deze kant op. Al lang blij dat ze onze broodjes niet op hebben gegeten. Laat ik hier nog wel netjes vermelden dat de lunch bestond uit luxe broodjes met verschillende dranken. Geen kroketten en uitsmijters. De KNVB doet alleen aan gezond eten.

Op naar de VAR. We worden warm ontvangen en krijgen een uiteenzetting waar de VAR inmiddels staat. Dorpskamer in ErmeloEvert, de aanstichter van vandaag moet ons verlaten, hij heeft een afspraak met de Soldaat van Oranje en Fieneke.
Goede uitleg van wat de VAR nu wel en vooral niet doet. De criteria zijn duidelijk, de VAR is ondersteunend aan de scheidsrechter. Ze kunnen maar voor een vijftal criteria proactief de scheidsrechter benaderen om een actie nader te bekijken. Andersom begreep ik kan de scheidsrechter alles aan de VAR vragen maar zal alleen doen als hij zelf twijfelt of iets echt niet heeft kunnen zien. Ze kunnen met vijf teams dewedstrijden in de eredivisie volgen vanuit Zeist. Slechts aan het einde van het seizoen, bij de ontknoping van de competitie, werken ze met mobiele units bij de stadions omdat er dan meer wedstrijden tegelijk gespeeld worden. Meer dan de beschikbare posities in Zeist.

Er worden nog wat pittige vragen gesteld waaruit blijkt dat niet alle Sky Riders voorstander zijn van de voortschrijdende techniek. Het zou de lol van het spelletje weg nemen. Daar zit wat in maar de commerciële belangen in het betaald voetbal zijn te groot geworden. Volgens de vragensteller zouden spelers anders gaan reageren door de VAR. En dat wordt bevestigd door de gastheer. Maar wel in positieve zin. Een schwalbe wordt door de VAR genadeloos herkend. VAR

Er ontstaat ook nog een leuke discussie naar aanleiding van het voorgaande weekeinde. Bij Ajax - Feijenoord heeft de VAR een aantal zaken mooi herkend. En toch kunnen ze niet overal uitsluitsel voor geven.
Samen met de doellijn sensors heeft de VAR wel verandering gebracht in het voetbal. Als je het goed beschouwd is de voetballerij best wel conservatief. Bij tennis en hockey wordt al langere tijd gebruik gemaakt van de nieuwe hulpmiddelen. Tot volle tevredenheid van spelers, scheidsrechters, bestuurders en publiek.

De studiodeuren gaan open en een echte VAR en ene technisch assistent geven uitleg over de technische zaken. Ook laten ze met wat beelden zien wat zij kunnen zien en hoe het werkt in relatie met de scheidsrechter. Het is een indrukwekkend geheel. Drie man per wedstrijd; de VAR, een assistent en een video operator. Die moeten goed op elkaar ingespeeld zijn. Herkenbaar voor ons als cockpit mensen.

De tijd is beperkt en we worden gevraagd om de studio weer te verlaten. Het is geen speeldag en de mannen die ons rondleiden zijn hier in hun vrije tijd. Dank daarvoor aan de mannen van de VAR.
Om een uur of vier is iedereen weer buiten en stapt op om naar huis te gaan. Het seizoen is weer ten einde. Mooie slotrit. Goed geregeld door Evert en Martijn.

Het routebestand is beschikbaar in gpx-format en ook de foto's staan weer in een album.

 

September rit - Grunning
door Luuk - 27 september 2018Pieterburen

Het is alweer september en dan wordt de voorlaatste rit van ons seizoen gereden. Deze keer waren we op bezoek in Groningen en Desirée had deze rit voor haar rekening genomen. De route was 168 km lang en de start lag deze keer bij Van der Valk in Zuidbroek, aan de A7.

Om 10.00 uur werd genoten van de koffie met appelgebak, waarna de motoren werden gestart voor de schitterende rit door Grunning.

Slechts tien motards hadden zich voor deze rit opgegeven. Waarschijnlijk heeft dat te maken met vakantievierende pensionado's.

De motor van de meegekomen introducee weigerde helaas dienst, zodat de groep werd gereduceerd tot negen deelnemers.

Via mooie weggetjes werd het lunchadres in het beroemde dorpje Pieterburen bereikt. Op het terras werd genoten van het mooie weer en natuurlijk de lunch.

Na de lunch weer door het mooie Groningen naar Van der Valk in Zuidbroek, ook het eindpunt van deze rit.

De foto's staan weer in een album en het verslag is helaas niet binnengekomen. Het routebestand is beschikbaar in gpx-format.

 

 

 

 

Bier rit (eigenlijk Noord-Holland rit)
door Luuk - 30 augustus 2018Gingers eten en drinken in Wormerveer

De augustusrit werd deze keer georganiseerd door Jaap en dan weet je eigenlijk wel dat het een rit door het mooie Noord Holland wordt.

De rit werd gereden 28 augustus en we verzamelden rond 10 uur bij het schitterende restaurant "Gingers Eten en Drinken" in Wormerveer. Normaal nog niet zo vroeg geopend, maar voor ons werd een uitzondering gemaakt.

Na de koffie met heerlijke appeltaart werden de motoren gestart. Maar liefst twintig motoren kwamen opdagen met daarop 21 SkyRiders. Eén van de SkyRiders had zijn vrouw meegenomen voor deze Noord-Hollandse safari.

De route ging door het schitterende Noord-Hollandse land en dat is altijd een sensatie: schitterende landschappen, mooie monumentale boerderijen en prachtige waterpartijen.

Vanuit Wormerveer, met mooi gerestaureerde pakhuizen aan de Zaan, liep de route langs de Zaan naar Oost-Knollendam. Dan langs vele riviertjes, kanalen en vaarten naar Spijkerboor en daarzijn we in het Noord Hollandverleden nog wel eens een paar keer overheen gevlogen.

Dan over vele dijken en dijkjes naar Opmeer. Net na Opmeer was de weg opgebroken en daar hadden we al rekening mee gehouden. Verder via Lambertschaag naar Abbekerk, dat bij velen van ons bekend is vanwege het museum van oud motorcoureur Wil Hartog.

Dat stond vandaag niet op het programma, dus werd verder koers gezet naar Twisk, een dorpje dat steeds meer toeristisch lijkt te worden. Zo zijn er groepen die het dorp verkennen onder leiding van een gids, maar de bussen met Aziaten zijn hier ogenschijnlijk nog niet neergestreken.

Verder door Opperdoes, bekend van de aardappels en twee daar woonachtige Skyriders, naar ons lunchadres in Medemblik. Ook hier is het een toeristische drukte van jewelste en de terrassen in Medemblik zitten ram vol.Kasteel Radboud

Voor ons was de lunch besproken in kasteel Radboud. Hier was het heerlijk rustig en de lunch werd geserveerd op het terras. Na de lunch ging het verder langs de IJsselmeerdijk en wederom het mooie Noord-Hollandse landschap naar het eindpunt van deze rit: bierbrouwerij en proeflokaal "De Uitvlugt".

Ingewijden hadden al begrepen dat het hier de bierbrouwerij van Jaap betrof, een privé brouwerij, voor eigen gebruik, dat de lekkerste biertjes produceert. Velen kunnen dat beamen en zo werd ook het slot van deze rit nog heel gezellig. Bedankt Jaap en Anneke!

De foto's van deze rit zijn te vinden in een album en ook de route is weer beschikbaar in gpx-format en ook in itn-format.

NB: de route moet voorzien worden van een nieuw begin- en eindpunt, omdat originele punten niet beschibaar zijn.. De route heeft dan uiteindelijk niets met bier te maken.

 

 

 

 


Cafe 't Engeltje - eindpunt van deze mooie rit
België - Nederland
Herberg "In den Bockenreyder" - lunch
Herberg "In den Bockenreyder" - lunch
Even de benen strekken
Tussenstop - er zijn veel andere motoren aangeschaft
Tussenstop onder de eikenbomen
SkyRiders bij een invasie strand
DC3’s, opgesteld op het vliegveld van Caen
Een Sherman tank bij de Zak van Falaise
Parachutisten vanuit een Dakota
Museum La Coupole bij Saint-Omer
Point dus Hoc - op 5 juni niet te bereiken - in april wel
Hotel Balladins Caen Mémorial
Tussenstop bij het Canadian War Cemetry
Met de pont over de Maas
Appelgebak met slagroom
Eindpunt - Geertien in Muggenbeet
Joure
Lunch - het Wapen van IJlst
Medemblik - Grote Pier Monument
Gaasterland
Startpunt - Beach club Lemmer
Zoals altijd - heel erg gezellig
Tussenstop - even de benen strekken en motoren bekijken
Keukentrap toespraak - deze keer door Evert
Oliebollenrit - vertrek bij de Oase in Zalk
Peter met de "route" drop
Oliebollen rit - vertrek uit Ermelo
Het Belgische bier in Ieper
Talbot House
Brooding Soldier Memorial
Tyne Cot Cemetery
Martijn ziet zichzelf al zitten
Slotrit - aankomst bij de VAR
Slotrit - tussenstop
Slotrit - onderweg naar Zeist
Slotrit 2018 - verzamelen bij de Dorpskamer in Ermelo
KNVB - uitleg over het VAR-station
Pieterburen - lunch op het terras
De lunch op het terras van kasteel Radboud in Medemblik
Tussenstop in het Noord-Hollandse landschap
De motoren staan opgesteld voor restaurant "Gingers Eten en Drinken" in Wormerveer